17 Eylül, 2010

Bana sakinsin diyorlar, sakin olduğumu söyledikleri an yüzlerce düşünce üretiyorum oysa. İç sesimle savaş halindeyim. Sesli düşünürsem dünyanın en çenesi düşük kişisi olarak anılabilitem var. Ama bunu başaramam. Dil beyin kadar hızlı ve kapsamlı çalışmıyor. Sözcüklerin anlamsız olarak dahi dilimden dökülmesini geçtim bunu denemeye kalkmak büyük zaman kaybı olur. O sürede, farklı bir çok şey düşünebilir, dünyayı kurtarabilirim. Beni beynimle başbaşa bırakın. Sessiz sakin biri olarak tanınmak umrumda değil. Beynimi ve üretimlerini seviyorum..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder